Geboortekaartjes en doopsuikers

Gepubliceerd op 4 december 2018 08:00

De afgelopen maanden (voornamelijk direct na geboorte van Lily) kregen wij veel vragen over onze geboortekaartjes en doopsuikers. Dus voor degene die het leuk vinden om te weten, leg ik graag uit hoe alles tot stand is gekomen :)

Op een druilerige zondagmiddag in januari zaten Tom en ik samen achter de computer, we gingen het geboortekaartje ontwerpen. Ik had een idee en Tom de photoshop skills. De perfecte combo! We wilden een simpel, maar herkenbaar kaartje met een touch van onszelf erin. En dat vind ik super goed gelukt! Tijdens de rondleiding door de Dreambaby raakten we geïnspireerd door een octopusknuffeltje dat we daar zagen hangen. Vanaf dat moment wisten we dat we graag iets met een octopusje wilden doen... De roze hartjes op het kaartje zijn handgetekend door mij en één per één geordend door Tom. Ik weet nog dat ik die middag koekjes aan het bakken was, of was het brood? Nou ja, ik weet nog dat ik in de keuken stond en Tom steeds vroeg: "En zo?" "Moeten er nog hartjes weg of bij?". Het lettertype vonden we via via op een andere site. Door steeds door te klikken en op een website een proefkaartje te maken, zagen we een lettertype dat ons aanstond: speels en strak tegelijk! Yes, dat wordt hem. Na een paar uur 'knutselen' hadden we ons eerste ontwerp klaar. Hiermee gingen we naar Beenice in Brugge. Daar werden we super onthaald en de vriendelijke mevrouw gaf aan dat we eigenlijk al goed werk hadden gedaan, maar dat octopusje kon echt niet... We hadden dat natuurlijk van internet gehaald en wat de kleur aangepast, maar dat moesten we veranderen. Graag, want we wilden het écht 100% van ons hebben. Bij Beenice hebben ze dus letterlijk 'het puntje op de i gezet' van ons kaartje! We kozen daar ons papier: lekker dik karton en de enveloppen. Eigenlijk was dit allemaal zo geregeld.

De doopsuikers daarentegen was een iets zwaardere bevalling. Ja, zelfs zwaarder dan de eigenlijke bevalling! Ik vond het heel belangrijk dat het iets speciaals was én die chocoladebonen vind ik niet te eten, dus wilde een alternatief. In Sluis vonden we ons antwoord: snoepjes met de naam in! Super spannend, nam ik contact op met Kim van Rocksrollscandy. Waarom spannend? Ik had nog nooit tegen iemand de naam gezegd. Kim gaf aan dat ons idee allemaal geen probleem was. Hij vroeg ons in welke kleuren we de snoepjes wilden en toen ik een voorbeeld van het geboortekaartje doorstuurde, liet hij direct weten dat het in die kleuren kon! En echt waar, kunstenaar die het is, exact in die kleuren is het gemaakt. Op een zondag gingen we naar de winkel om de smaken te proeven en te kiezen en voilà, ook dat was geregeld. Waar het in kwam, was nog een twee dingetje... Na lang het internet afstruinen belde ik zakjes en clipjes via internet. Als ik in zwangerschapsverlof thuis zat heb ik deze zakjes heerlijk gevuld en dichtgeplakt. En af en toe een snoepje in mijn mond gestoken. De kilo's kwamen er toch aan...

Als tweede wilde ik een doopsuikertje welke iets langer kon bestaan dan snoepjes. En dat vond ik in vetplantjes. Eens dat beslist was, was de zoektocht naar de perfecte vetplantjes en potjes gestart. Het leuke van de vetplantjes, vind ik, is dat het enkel liefde en wat zonlicht nodig heeft. Veel meer eigenlijk niet. Super toch?! De vetplantjes waren dan ook een hit.

De naamstickers werden uiteraard ook gedrukt door Beenice. Het liefst had ik ze overal opgeplakt...

Wij zijn erg blij en tevreden met de doopsuikers. Sinds een paar weken zijn ze weg uit de woonkamer en ik moet zeggen: de kast voel toch wel erg leeg...

Liefs,


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.