Mama-lichaam

Gepubliceerd op 11 maart 2019 20:59

Alle mama's krijgen ermee te maken: je lichaam die verandert tijdens en na de zwangerschap. Voor mij bijna het moeilijkste aan heel de zwangerschap en daarna...

Tijdens mijn zwangerschap kwam ik 19kg aan. Als ik de gynaecoloog moet geloven, was dit allemaal helemaal prima. In het begin droeg ik voornamelijk losse kleding (gelukkig deed ik dat sowieso al wel), want o wee als mensen zouden denken "is zij nu zwanger of gewoon dik?". Pas wanneer mijn buik een duidelijke babybuik was, droeg ik strakkere kleding... Nu zou ik liegen als ik zou zeggen dat ik voor mijn zwangerschap helemaal tevreden was met mijn lichaam. Nee, was ik niet, maar toch had ik mij voorgenomen om zo snel als mogelijk 'back in shape' te zijn. Ze zeggen wel eens dat je negen maanden de tijd hebt om de kilo's erbij te laten komen, dus mag je er ook negen gebruiken om ze eraf te krijgen. O, maar ik ging ze veel eerder kwijt zijn, echt wel!

Not... Het is me dus niet gelukt. Ondertussen heb ik nog één volle kilo te gaan en Lily is 8,5 maand. Ik heb dus welgeteld nog twee weken voor die laatste kilo. Of me dat gaat lukken? Ik weet het niet, misschien. 

Buiten dat de strijd met de kilo's (want dat is het voor mij echt wel) enorm frustrerend is, kunnen mensen om je heen van die goedbedoelende, maar o zo vreselijke opmerkingen maken; "Je bent nog niet veel kwijt he?!", "Het was vast vooral vocht", ... Of deze als je vertelt dat je al meer dan tien kilo kwijt bent: "O, maar je was ook veel aangekomen he?!". De ergsten vallen in de categorie 'ik-ken-iemand-die-een-tweeling-kreeg-en-toen-ze-het-ziekenhuis-verliet-kon-je-niet-meer-zeggen-dat-ze-zwanger-is-geweest'. Oké, super fijn voor haar, ik ben bevallen en zie er nog steeds uit of ik een tweeling draag. Natuurlijk weet ik dat ik er nu niet meer zo uitzie, maar als ik net bevallen was, voelde het wel zo. Ondertussen kan ik wel zeggen dat ik trots ben op wat mijn lichaam heeft gedaan en zich wonderbaarlijk goed herstelt. Zo had ik bijvoorbeeld weinig last van striemen, hield ik bijna geen vocht vast, had ik weinig lichamelijke klachten en was ik tot het laatste moment best mobiel. 

Het gevoel van trots en dankbaarheid overheerst, maar op de achtergrond sluimert die onzekerheid. 

Een kleine tip voor als je een kersverse (of minder verse) mama bezoekt: zeg haar eens dat ze er goed uit ziet!

 

Liefs,


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Lissa
4 maanden geleden

Hihi heerlijk geschreven en ondanks ik nog een dikke drie maanden te gaan heb al zo herkenbaar. Iedereen heeft er wel iets over te zeggen... de buik is te groot/ te klein. Naar voor en weer rond.. Ik word er soms al wat moedeloos van.